دلگیرم از آدما. خودم خوب کامل نیستم. بد کامل نیستم. یه سیاه و سفید سردرگمم. ولی واقعا من اینقدر آزار نمی دم آدم ها رو. اینقدر که اونا من رو آزار می دن. اینقدر که اونا من رو له میکنن. اینقدر که اونا من رو قضاوت می کنن. شاید چون من محتاجم به محبت و اونا نه. شاید چون من یه نیازمند بدبختم. نا امیدم ازتون آدما از تک تکتون.